Moet Vlaanderen selectiever worden in de (buitenschoolse) kinderopvang?

Vlaanderen in het algemeen en alle steden en gemeenten in het bijzonder kampen op dit ogenblik met een groot probleem qua buitenschoolse kinderopvang, zeker nu de vakantieperiode voor de deur staat.
De Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) heeft in dit verband onlangs nog een noodkreet geslaakt.


In de stad Sint-Truiden zijn wij terzake bezig om een beleidsplan uit te tekenen. U kan dit elders op mijn website terugvinden onder de titel ‘De stad Sint-Truiden werkt aan een beleidsplan voor bijkomende voor- en naschoolse kinderopvang’.



Op dit ogenblik krijg ik heel wat reacties vanuit de betrokken bevolkingsgroepen dat er selectiever zou moeten omgesprongen worden met het toewijzen van deze plaatsen qua (buitenschoolse) kinderopvang.
Prioriteit zou moeten gaan naar personen en/of families, die echt geen opvang hebben voor hun kinderen, bijvoorbeeld omdat zij alleenstaande ouder zijn of geen familie meer hebben, die de kinderen kunnen opvangen, etc. of omdat ze echt kinderopvang nodig hebben om te kunnen gaan werken.
Langs de andere kant zijn er ouders die hun kinderen ook in de buitenschoolse kinderopvang plaatsen en ondertussen wel zelf voor kinderopvang zouden kunnen zorgen, maar hiervoor niet opteren omdat zij bijvoorbeeld tijdens de dag, al dan niet samen, andere zaken willen doen.

Ik kan perfect de redenering van deze mensen volgen: zolang er niet voldoende opvangplaatsen zijn in de buitenschoolse kinderopvang vind ik het mijn plicht als socialist om te pleiten voor prioriteiten voor wie al dan niet in aanmerking komt voor deze buitenschoolse kinderopvang.
Uiteraard moeten deze doelgroepen goed omschreven worden, maar personen, die het nodig hebben met het oog op tewerkstelling en/of hun sociale positie, moeten alleszins voorrang krijgen.
We moeten dit meer gaan doen in onze rijke Vlaanderen: ofwel moet de burger, die het kan betalen, bereid zijn om over het algemeen meer belastingen te betalen, uiteraard rekening houdend met de inkomsten, zodanig dat we aan alle noden kunnen voldoen, ofwel moeten we prioriteiten stellen voor die mensen, die het echt nodig hebben.
Dit laatste is immers echt socialisme!

Ik zal dit idee, uiteraard goed onderbouwd, ook bezorgen aan de Vlaamse regering.